Przede wszystkim — zacznij od małych kroków. Nie próbuj zmieniać wszystkiego od razu.
Dziecko najlepiej uczy się wtedy, gdy czuje się bezpiecznie i ma możliwość poznawania świata we własnym tempie.
Wykorzystaj to, co dziecko najbardziej lubi
Jeśli uwielbia konkretną bajkę, pociągi, dinozaury, klocki czy muzykę — właśnie one mogą stać się początkiem wspólnej zabawy i nauki.
To przez zainteresowania najłatwiej dotrzeć do dziecka i stopniowo wprowadzać nowe umiejętności. Nauka nie musi odbywać się przy stoliku — często najwięcej dzieje się podczas swobodnej, wspólnej zabawy, a umiejętności takie jak dołączanie do grupy czy rozumienie emocji można ćwiczyć wprost, na przykład na zajęciach Treningu Umiejętności Społecznych.
Emocje dorosłego mają znaczenie
Dzieci, także te w spektrum autyzmu, bardzo uważnie odbierają nasze nastawienie.
Gdy rodzic lub terapeuta jest spokojny, cierpliwy i daje dziecku poczucie bezpieczeństwa, dziecku łatwiej się wyciszyć i odnaleźć w nowej sytuacji.
Pośpiech, zdenerwowanie czy presja mogą sprawić, że dziecko odczuje większy stres i trudniej będzie mu współpracować.
Nie oczekuj perfekcji
Czasem największym sukcesem będzie kilka minut wspólnej zabawy, jedno nowe słowo, spojrzenie w oczy czy zaakceptowanie nowej aktywności.
To właśnie z takich małych kroków buduje się rozwój.
Najważniejsze jest podążanie za dzieckiem, zauważanie jego potrzeb i budowanie relacji opartej na zaufaniu, akceptacji oraz wzajemnym szacunku.
Każde dziecko rozwija się we własnym tempie, a rolą dorosłych nie jest zmienianie go, lecz stworzenie warunków, w których będzie mogło rozwijać swój potencjał i czuć się bezpiecznie.