„Twój brat też zaczął mówić późno.“
„Każde dziecko rozwija się inaczej.“
„To chłopiec — chłopcy zawsze mówią później.“
„Przesadzasz, z tego wyrośnie.“
Brzmi znajomo?
Wielu rodziców, zanim usłyszy diagnozę, słyszy właśnie takie zdania. Najczęściej wypowiadają je bliscy — z troski i chęci uspokojenia. Problem pojawia się wtedy, gdy przez takie przekonania odkładamy konsultację ze specjalistą.
Warto pamiętać, że rodzic najczęściej jako pierwszy zauważa, że coś jest inaczej. To nie musi oznaczać od razu autyzmu, ale jest wystarczającym powodem, aby przyjrzeć się rozwojowi dziecka.
Na co warto zwrócić uwagę?
- dziecko nie reaguje na swoje imię,
- unika kontaktu wzrokowego lub utrzymuje go bardzo krótko,
- ma opóźniony rozwój mowy lub traci wcześniej nabyte słowa,
- nie wskazuje palcem, aby pokazać coś ciekawego,
- woli bawić się samo niż z innymi,
- wykonuje powtarzalne ruchy lub ma bardzo sztywne schematy zabawy,
- bardzo silnie reaguje na dźwięki, dotyk, światło lub przeciwnie — wydaje się ich nie zauważać,
- trudno odnajduje się w zmianach i nowych sytuacjach.
Żaden z tych objawów sam w sobie nie oznacza diagnozy ASD. Jednak jeśli kilka z nich występuje jednocześnie i budzi Twój niepokój, warto skonsultować się ze specjalistą.
Konsultacja nie szkodzi
Jeśli okaże się, że wszystko rozwija się prawidłowo, zyskasz spokój. Jeśli natomiast dziecko potrzebuje wsparcia, wcześniejsze rozpoznanie pozwala szybciej rozpocząć odpowiednią pomoc.
Dlatego zamiast kierować się słowami „poczekaj, wyrośnie z tego“, warto zaufać swojej intuicji. Nikt nie zna Twojego dziecka tak dobrze jak Ty.
Jeśli szukasz kogoś, z kim można to spokojnie omówić, w naszym zespole jest teraz psycholog dziecięcy — pierwsza rozmowa nie zobowiązuje do niczego więcej.
W przypadku rozwoju dziecka lepiej usłyszeć „nie było powodów do obaw“, niż po latach zastanawiać się: „A gdybyśmy zgłosili się wcześniej?“